رابطه خواب با فراموشی و آلزایمر

تحقیقات گسترده‌ای در زمینه ارتباط میان خواب و عملکرد شناختی صورت گرفته که در نتیجه آن تاثیرات مستقیم خواب بر یادگیری و توانایی حافظه بیش از گذشته آشکار شده است.

دکتر مایکل اســکالین از گـروه روانشـناسی و علوم اعصاب دانشگاه بیلور از تگزاس می‌گوید: پا به سـن گذاشتن باعـث می‌شود تا افـراد خواب کمتری داشـته و خواب موج آهسته در میان آنان کمتر شود. این محققان مطالعات جامعی را بر روی بیـش از ۲۰۰ تحقیق انجـام دادند که تاریخ آنها به بیشتر از نیم قـرن می‌رسد. شرکت کنندگان به سه گروه سنی جـوان (۲۹-۱۸)، میانســال (۶۰-۳۰) و کهــنسال (۹۰ به بالا) تقسیم شده بودند.

اسکالین و همکارانش در گزارشات خود از تعداد ساعات خواب شبانه هر شرکت کننده، تعداد دفعاتی که در طول شب از خواب بیدار شده، مدت زمانی که صرف رفتن به رختخواب کرده و میزان میزان خستگی آنان در طول روز را مورد ارزیابی قرار دادند. نتایج بررسی‌ها نشان داد افراد جوان و میانسال نسبت به افراد کهنسال از خواب بهتری برخوردار بوده و ساعات بیشتری را صرف خواب  نموده‌اند. این در حالیست که خواب کافی و با کیفیت در میان افرادی که در سن ۷۰، ۸۰ و یا ۹۰ سـالگی بوده‌اند چندان تاثیر قابل توجهی در عملکرد حافظه شان نداشته است.

در نتیجه این محققین به این نتیجه رسیدند که اگر افراد در سنین جوانی اسـتراحت کافی نداشـته باشـند در سنین کهنسـالی از حافظـه ضعیف تری برخوردار خواهند بود. خواب کافی در سنین کهنسالی جبران بی خوابی‌های دوران جـوانی را نکرده و تاثیری در بهـبود عملکرد حافظـه ندارد. بنابراین اگر افـراد می‌خواهند از حافظـه قوی و فعالی در دوران کهنسـالی برخوردار باشند باید از همان دوران جوانی به کیفیت خواب خود توجه کنند.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *